اینجا

این مسئله فکر میکنم رابطه مستقیمی با پست قبلیم درباره ی هویت مستقل نداشتن بعضی از ما خانمها ربط داره... بعضی از ما همه چیز رو در رابطه با فردی - مادر، همسر، شریک زندگی ... - میبینیم. درحالیکه باید همه ی جنبه های زندگی رو اون طوری که هست دریابیم. کسی که نتونه بعنوان یک فرد مستقل شاد باشه و با زندگی با معنایی داشته باشه، نباید توی رابطه و در دیگری به دنبال خوشبختی و معنا باشه. البته نمیشه منکر این بود، که رابطه ی سالم، ارزشمنده و باید رابطه ای که ارزش نداره و مانعیه سر راه خوشبختی، شادی و استقلال رو اصلاح یا ترک کرد. این مسئله با جستجوی هویت، شادی، خوشبختی و وجود خودمون در رابطه متفاوته... (کسی فهمید منظورم چی بود؟ نیشخند)